سرگیجه در کودکان

علل سرگیجه در کودکان چیست؟

سرگیجه واقعی عبارت است از حالتی که بیمار احساس می کند محیط پیرامون او گرد سرش می چرخد و  یا اگر چشم هایش را ببندد می پنداردکه خودش به دور محیط می گردد. سرگیجه واقعی را باید از گیجی که مثلا در پی تنفس تند و عمیق ایجاد می شود جدا دانست. در سرگیجه واقعی تعادل از بین می رود و حالت آتاکسی ایجاد می شود. تهوع اغلب به صورت همراه وجود دارد.

سرگیجه چیست؟

کانون های آناتومیکی که ضایعه آنها ممکن است موجب سرگیجه شود عبارتند از:

  • دستگاه تعادلی گوش داخلی یا عصب دهلیزی
  • چشم ها
  • ساقه مغز
  • مخچه
  • لوب تمپورال

اگر سرگیجه به علت آسیب های گوش داخلی یعنی دستگاه تعادلی و یا عصب آن باشد سرگیجه از نوع محیطی و اگر به دلیل گرفتاری ساقه مغز، مخچه و یا راه های آنها باشد از نوع مرکزی است.

بررسی کودکان مبتلا به سرگیجه

کودکان اغلب از احساس سبک بودن سر شکایت دارند و به ندرت از سرگیجه شاکی می شوند.

سرگیجه محیطی کوتاه مدت ، تهوع و استفراغ شدید به همراه دارد و پس از چند بار که وضعیت سر بیمار تغییر داده شود شدت آن کاهش می یابد در صورتی که در سرگیجه مرکزی علاوه بر تهوع و استفراغ بیمار دچار نیستاگموس چرخشی یا عمودی پایدار همراه می باشد و مدت زمانی که بیمار از این نوع سرگیجه رنج می برد طولانی تر است و تغییر وضعیت های گوناگون به سر و گردن شدت آن را تغییر نمی دهد.

نکات مهمی که در تاریخچه بیماران باید مورد توجه قرار گیرند عبارتند از:

سیر سرگیجه (حاد، راجعه، مزمن)، عوامل مساعد کننده (تروما، عفونت، تغییر وضعیت)، همراهی اختلال شنوایی و وزوز گوش، تاریخچه داروهای مصرفی، بیماری های قلبی و عروقی و سابقه خانوادگی میگرن و صرع.

حملات حاد و اپیزود سرگیجه که به علت تغییر وضعیت ایجاد نشده باشد اکثرا به علت میگرن یا صرع می باشد. یک حمله منفرد و طولانی تر از سرگیجه به خصوص در صورتی که همراه تهوع و استفراغ باشد معمولا به علت عفونت لابیرنت یا عصب وستیبولار می باشد. در لابیرنتیت حاد سرگیجه یک تا دو هفته تداوم می یابد و شدت آن در اوایل بیماری به اندازه ای است که بیمار حتی نمی تواند از بستر خود خارج شود و فعالیت داشته باشد. سرگیجه مزمن اغلب حالت تشدید و فروکش شونده دارد و اکثرا به جای مزمن بودن حالت متناوب دارد. بیماران مبتلا به سرگیجه باید توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب در زمینه وضعیت شنوایی و علائم همراه نظیر وزوز گوش مورد بررسی قرار گیرند. در سندرم منیر و نورومای اکوستیک، شنوایی کاهش می یابد ولی در میگرن، لابیرنت حاد و سرگیجه وضعیتی خوش خیم، شنوایی بیمار طبیعی باقی می ماند.

وزوز گوش برای تشخیص دقیق نشانه مهمی است. اگر شکایت بیمار سرگیجه همراه با وزوز گوش باشد اغلب دو بیماری بیشتر مطرح می گردد، سندرم منیر و نورینوم اکوستیک، در لابیرنتیت حاد و سرگیجه خوش خیم، معمولا وزوز گوش دیده نمی شود.

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *