سن طلایی درمان بیش فعالی

عوارض عدم درمان بیش فعالی چیست؟

والدین کودکان بیش فعال همواره باید توجه داشته باشند که نقص در توجه و تمرکز یا بیماری بیش فعالی را نباید ساده انگاشت و به درمان آن توجه نکرد. بیماری بیش فعالی را باید جدی گرفت و در سن کودکی حتماً درمان این اختلال را انجام داد. اگر به سن طلایی درمان بیش فعالی توجه کافی انجام نشود، اختلال تمرکز و بیش فعالی به دوران بزرگسالی گسترش پیدا می کند. بسیار اتفاق افتاده است که بزرگسالان و افراد بالغ 20 ساله یا بزرگتر دیده می شوند که هنوز علائم بیش فعالی در آنها ادامه دارد. گسترش علائم بیش فعالی به دوران بزرگسالی موجب بروز بی نظمی، فرار از سربازی، بحرانهای عاطفی، تصمیم گیری های احساسی ناگهانی، تغییر مکرر شغل، شکست شغلی و شکست در ازدواج می شود.

 نقص در توجه و تمرکز یا بیماری بیش فعالی را نباید ساده انگاشت

عوارض عدم درمان بیش فعالی و عدم توجه به سن طلایی درمان بیش فعالی زمانی بیشتر اهمیت پیدا می کند که در اثر ادامه علائم بیماری بیش فعالی، کودک دچار انحرافات اجتماعی شود. بسیاری از افرادی که به علت اعتیاد، سوءمصرف مواد مخدر، انجام بزه کاری متعدد در زندان ها به سر می برند، در سابقه قبلی خود علائم اختلال تمرکز و بیش فعالی داشته اند. گاه پدر یا مادر از درمان بیش فعالی طفره رفته و به بهانه های مختلف مانند اینکه دارو عوارض یا وابستگی دارد، مخالف مصرف دارو یا درمانهای دیگر هستند. پس والدین کودک بیش فعال لازمه توجه داشته باشند که وجود علائم ساده ای مانند شیطنت در مدرسه، اختلال تمرکز و نقص توجه، پرتحرکی و بیش فعالی در دوران کودکی می تواند در بزرگسالی ابعاد فاجعه باری به خود بگیرد و زندگی و سرنوشت فرد را به تباهی بکشاند.

سن شروع علائم بیش فعالی را می دانید؟

اغلب زمان گزارش شروع علائم بیش فعالی و نقص توجه در حدود 3 سالگی است. اگرچه علائم بیش فعالی از سن 12 ماهگی و یا حتی زودتر آغاز می شود. ولی چون والدین این بیماران با این علائم آشنا نیستند، و دیر به فوق تخصص مغز و عصاب کودکان مراجعه می کنند و به همین دلیل تشخیص این اختلال به تأخیر می افتد. علائم بیش فعالی در دوره شیرخوارگی به صورت گریه مداوم، بی قراری شدید، اختلال در اشتها و تغذیه و بی نظمی در خواب است. در سن حدود 2 سالگی اگر کودک انگیزه کافی برای انجام بازی های فکری نداشت، کارهای خطرناک می کند و بی احتیاط است، اغلب فعالیت هایش را نصفه کاره رها می کند و نظمی در کارها ندارد باید به فکر اختلال بیش فعالی در او بود و به فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه نمود.

در بسیاری از موارد تشخیص بیماری بیش فعالی تا زمانی که کودک به مهدکودک یا پیش دبستان می رود به تأخیر می افتد و اغلب مربی یا معلم علائم بیش فعالی را در کودک تشخیص می دهد. علائم بیش فعالی در سنین مهدکودک و پیش دبستان به صورت نقص در تمرکز برای انجام کامل نقاشی، ناآرامی در مهدکودک، حواس پرتی، عدم توانایی آرام نشستن روی صندلی، کم خوابی، نافرمانی نسبت به دستورات مربی یا معلم، تأخیر در زبان و تکلم، مشکل در بستن دکمه لباس و بند کفش، بدخلقی و بدقلقی، پرخاشگری نسبت به دیگران، جاگذاشتن وسایل در مدرسه یا مهدکودک، ناپایداری هیجان و خشم های شدید ، صحبت کردن بیش از حد، ضعف در جهت یابی و تشخیص زمان، فراموشی تکالیف مدرسه، بی صبری در برابر درخواست های خود، ریخت و پاش فراوان، جنب و جوش بیش از حد و  عدم رعایت نوبت می باشد.

سن طلایی درمان بیش فعالی را می دانید؟

با توجه به عوارض بیش فعالی و اثرات مخرب شدیدی که این بیماری بر روی آینده کودک دارد، درمان بیش فعالی باید هر چه سریعتر انجام شود. تحقیقات متعددی برای یافتن سن طلایی درمان بیش فعالی انجام شده است که گاه نتیجه آنها با یکدیگر متفاوت می باشد. نکته مهم برای تعیین سن طلایی بیش فعالی این است که بهترین سن برای شروع درمان حدود 3 تا 4 سالگی است. نتیجه درمان زودهنگام و جلوگیری از پیشرفت علائم بیش فعالی نشان دهنده اهمیت سن طلایی درمان بیش فعالی در کودکان است. درمان بیش فعالی گاه به علت اعتقادات نادرست والدین مانند اینکه دارو عوارض دارد یا اینکه دارو وابستگی ایجاد می کند به تأخیر می افتد که این سخنان نادرست به طور مستقیم بر روی سرنوشت کودک اثر دارد.

انواع درمان بیش فعالی چیست؟

درمان بیش فعالی به دو دسته درمان دارویی و درمان های غیر دارویی تقسیم می شود. وقتی کودک در سن طلایی درمان بیش فعالی به فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه می کند ابتدا لازم است برای تشخیص دقیق بیماری بیش فعالی، نوار مغز سه بعدی یا نقشه مغزی یا QEEG انجام شود. در کودکان مبتلا به بیش فعالی در نواحی خاصی از مغز آنها امواج کند دلتا و تتا افزایش پیدا می کند. سپس درمان لازم تجویز می شود. بسیاری از والدین تقاضا می کنند که درمان دارویی بیش فعالی انجام شود زیرا اثربخشی درمان دارویی سریع تر و واضح تر است.

مدت اثر داروی ریتالین حدود 4 تا 5 ساعت بوده و داروی کوتاه اثر محسوب می شود

ماده ای به نام دوپامین در مغز انسان وجود دارد که پیامرسان عصبی بوده و ارتباط میان نورون ها یا سلول های عصبی را در مغز انسان برقرار می کند. بهترین داروی بیش فعالی داروی ریتالین یا متیل فنیدیت است که با اثر روی افزایش غلظت دوپامین در بافت مغزی عمل می کند. مدت اثر داروی ریتالین حدود 4 تا 5 ساعت بوده و داروی کوتاه اثر محسوب می شود. داروی دیگر با اثر مشابه که طولانی اثر تر است، آتوموکستین یا استراموکس می باشد. گاه کودک مبتلا به بیش فعالی، همزمان به اضطراب یا افسردگی مبتلا است و در این موارد درمان های دارویی دیگری نیز مانند داروهای ضد اضطراب و ضد افسردگی هم باید انجام شود.

بهترین درمان غیر دارویی بیش فعالی تنظیم امواج نامتعادل مغزی با دستگاه نوروفیدبک است

درمان غیر دارویی بیش فعالی هم لازم است؟

دارودرمانی با داروهای ریتالین یا آتوموکستین روشی ساده و ارزان با اثر سریع در رفتار کودک بیش فعال است. اما نکته مهم این است که دارو همواره می تواند عوارض داشته باشد و نمی تواند به مدت بسیار طولانی استفاده شود. همچنین گزارشات متعدد نشان می دهد که با قطع دارو مجدد علائم بیش فعالی برگشت می کند و لازم است درمانهای مکمل هم برای بهبود طولانی تر بیش فعالی انجام شود. بهترین درمان غیر دارویی بیش فعالی تنظیم امواج نامتعادل مغزی با دستگاه نوروفیدبک است. در روش نوروفیدبک امواج مغزی دلتا و تتا در نواحی فرونتال مغزی کاهش داده شده و امواج سریع تر و فعال تر بتا جایگزین این امواج می شود.

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *