درمان بیش فعالی کودکان

بیماری بیش فعالی چیست؟

شایعترین بیماری رفتاری عصبی در کودکان با شیوع بیش از 3 تا 5 درصد، بیماری بیش فعالی است. در بیش فعالی کودک نقص در تمرکز، بیش فعالی و رفتارهای تکانشی دارد. بیماری بیش فعالی یا نقص توجه و تمرکز یا بیماری Attention Deficit and Hyperactivity Disorder) ADHD)، در صورتیکه به موقع تشخیص داده نشود خود موجب اختلال یادگیری وافت تحصیلی، سوءمصرف مواد مخدر، بزهکاری اجتماعی، اعتماد به نفس پایین، افسردگی و اضطراب و نافرمانی اجتماعی و پرخاشگری می شود.

بیماری بیش فعالی یا نقص توجه و تمرکز یا بیماری Attention Deficit and Hyperactivity Disorder) ADHD)

تاریخچه بیماری بیش فعالی را می دانید؟

تاریخچه بیماری بیش فعالی به قرن 19 برمی گردد و اولین بار در سال 1863 یعنی حدود 100 سال قبل توسط یک طبیب آلمانی به نام هانریش هوفمن گزارش شده است.

آیا بیماری بیش فعالی شیوع بالایی دارد؟

بیماری بیش فعالی مهمترین و شایعترین علت مراجعه کودکان به مرکز مغز و اعصاب کودکان بوده است. بیش از 4 درصد کودکان در سنین مدرسه دچار اختلال نقص توجه و تمرکز یا بیش فعالی هستند که بروز این بیماری در پسران بیش از پنج برابر دختران است. بیشترین سن ابتلا به بیش فعالی قبل از سن 7 سالگی است ولی اغلب قبل از سن 5 سالگی شروع شده و ممکن است تا دوره نوجوانی و حتی تا بزرگسالی ادامه پیدا کند. البته گزارشاتی وجود دارد که سن شروع علائم بیش فعالی قبل از 3 سالگی بوده است.

علائم بیماری بیش فعالی چه هستند؟

مهمترین علائم بیش فعالی به شرح زیر است که اگر شش علامت به مدت بیشتر از شش ماه ادامه داشته باشد، تشخیص بیش فعالی داده می شود.

عدم توانایی تمرکز در انجام تکالیف مدرسه

دچار تکانشگری هستند یعنی قبل از فکر کردن عمل می کنند

نظم ندارند ونوبت را رعایت نمی کنند

بطور مرتب درحال حرکت هستند و یکجا نمی نشینند

در کلاس تمرکز ندارند و اغلب کلاس را ترک می کنند

بعد از مدتی نشستن، نیاز به دویدن و حرکت دارند

در وسط حرف دیگران می پرند و زیاد صحبت می کنند

در کلاس حواس پرت بوده و بی دقت هستند

مرتب لوازم خود را در مدرسه گم می کنند

علت بروز بیش فعالی کودکان چیست؟

بررسی های متعددی درباره علت بیش فعالی کودکان انجام شده است. اغلب مشاهدات علمی نشان دهنده اثر متقابل زمینه ژنتیک و ارث بهمراه نقش عوامل محیطی در بروز بیماری بیش فعالی کودکان است. اگر والدین هرکدام علائم بیماری بیش فعالی را داشته باشند، به احتمال 60 درصد فرزندان نیز می توانند دچار علائم بیش فعالی شوند. در ساختمان مغزی کودکان و بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی، اختلال در گیرنده یک انتقال دهنده عصبی به نام دوپامین در ناحیه فرونتال مغزی وجود دارد.

آیا دارویی برای درمان بیش فعالی کودکان وجود دارد؟

درمان بیش فعالی کودکان شامل استفاده از درمان دارویی و درمان های کمکی مانند بازی درمانی و نوروفیدبک می باشد. بیشترین دارویی که پزشک اعصاب کودکان برای درمان بیش فعالی کودکان تجویز می کند، داروی متیل فنیدیت یا ریتالین بوده است. ریتالین از طریق افزایش سطح پیامرسان عصبی دوپامین در قشر خاکستری مغز موجب بهبود علائم بیماری بیش فعالی درکودکان می شود. داروی دیگر که از نظر قدرت اثر، ضعیف تر ولی طول مدت اثر بیشتری دارد، داروی آتوموکستین یا استراموکس می باشد. با توجه به وجود همزمان اختلالات دیگر مانند اضطراب و افسردگی در کودکان بیش فعال، پزشک اعصاب کودکان از داروهایی مانند فلوکستین، ریسپریدون و آریپیپرازول نیز برای درمان بیش فعالی کودکان استفاده می برد.

نقش نوروفیدبک در درمان بیش فعالی کودکان چیست؟

در سال‌های اخیر دستگاه نوروفیدبک یکی از رویکردهای به‌ کار رفته در درمان اختلال بیش‌ فعالی است که موثر بودن آن در حوزه‌ نارسایی‌های تحولی به‌ ویژه اختلال نارسایی توجه و تمرکز و بیش‌ فعالی مجادله‌هایی را به‌ وجود آورده است. امروزه برای درمان عصبی رفتاری کودکان بيش فعال مبتلا به کمبود توجه و تمرکز از نوروفیدبک استفاده می شود و اولین و پرکاربردترین اختلالی که با درمان نوروفیدبک صورت می گیرد، اختلال بیش فعالی است. در اثر تحقیقاتی که درباره روش درمانی نوروفیدبک در درمان کودکان مبتلا به بیش فعالی و کمبود توجه انجام شده در بیشتر موارد بهبودی حاصل شده و اثرات آن در اغلب موارد طولانی مدت می باشد. همچنین از فواید این روش می توان به درگیر بودن کودک در روند درمان اشاره كرد.

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *