اشکال و دسته دارویی

داروی گاباپنتین در سال ۱۹۹۴ به وسیله اداره دارو و غذای آمریکا (FDA) برای درمان صرع پارشیال تأیید شد. هم‌اکنون برخی از پزشکان از این دارو برای پیش‌گیری از سردرد میگرنی، درمان نیستاگموس و نیز کاهش دردهای نوروپاتیک (عصبی) استفاده می‌کنند. برخی معتقدند که در اختلالات دو قطبی نیز می‌توان از این دارو استفاده کرد؛ اگر چه در این مورد هنوز اتفاق نظر وجود ندارد. این دارو به شکل کپسول 100، 300 و 400 میلی گرم تولید می شود. همچنین این دارو با نام های تجاری سیرنتین و نورونتین هم عرضه می گردد.

مقدار و نحوه مصرف

این دارو معمولا برای اثر ضد صرعی در کودکان توسط پزشکان فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان تجویز می شود. در کودکان 1 الی 3 سال معمولا دوز اولیه در محدوده 10 الی 15 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بیمار در روز می باشد که به صورت سه دوز تقسیم می گردد. دوز موثر پس از یک دوره تقریبا سه روزه تعیین می شود.
در کودکان 3 و 4 سال دوز موثر 40 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز می باشد که در سه دوز تقسیم بندی می شود.
در کودکان 5 سال و بالاتر دوز موثر 25 الی 35 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می باشد که در سه دوره تقسیم می گردد.
در بزرگسالان دوز اولیه دارو 300 میلی گرم 3 بار در روزمی باشد که بر اساس میران پاسخ دهی بیمار نسبت به دارو افزایش می یابد.

راهنمایی های عمومی

در صورتی که بیمار داروهای ضد اسید معده مصرف می کند باید حتما با پزشک مشورت شود.
در صورت داشتن مشکل اختلال کلیوی حتما به پزشک معالج باید اطلاع رسانی شود.
اگر در برنامه درمانی روزانه، مصرف سه نوبت تجویز شده است، نباید فاصله بین نوبت ها بیش از 12 ساعت باشد.
مصرف این دارو ممکن است باعث ایجاد تاری دید و دوبینی و دپرسیون مغزی شود. به همین علت زمان مصرف این دارو، از رانندگی و کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری دارند باید پرهیز شود.

عوارض جانبی

هر دارو به موازات اثرات درمانی مطلوب، ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته گردد. اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی شود ولی در صورت بروز هر یک از علائم زیر در بیمار باید به پزشک معالج مراجعه شود:
ناهماهنگی در حرکت عضلات، حرکت غیرارادی کره چشم، ایجاد حالات هیجانی، پرخاشگری، افزایش حرکات ارادی بدن، اختلالات فکری، فراموشی، افسردگی، تحریک پذیری با تغییر در رفتار، تاری دید، خستگی، درد عضله، ورم محیطی، اختلالات بینایی، سستی و بی حالی، درد پشت، خشکی دهان یا گلو، افزایش ادرار، یبوست، اسهال، بی اشتهایی، تهوع و استفراغ، سردرد، سرگیجه، کاهش فشارخون، التهاب بینی و افزایش وزن.

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *