آپنه انسدادی حین خواب

دوره های انسداد یا نسبی راه هوایی با اختلال در تبادل هوا در حین خواب که منجر به کاهش اشباع اکسیژن شریانی و بیداری موقت می شود که در یک تا سه درصد از کودکان دیده می شود. علايم شامل خرخر در طی خواب، بیدار شدن از خواب به علت خرخر، تعریق و تنفس دهانی در خواب، حالت خفگی و آپنه در خوای، شب ادراری، خواب آلودگی و کاهش توجه در روز، بیش فعالی و گاه افت تحصیلی است. در موارد شدید منجر به تاخیر تکاملی می گردد.

حمله خواب

شروع حمله خواب در سنین نوجوانی است و اوج آن از ۱۵ الی ۳۰ سالگی می باشد. حمله خواب عبارت است از دوره های خواب آلودگی مفرط به طوری فرد نمی تواند در طول روز جلوی خواب خود را بگیرد و منجر به دوره های خواب ۱۰ الی ۲۰ دقیقه ای می شود و بعد از این دوره های خواب، بیمار دست کم به صورت موقت احساس رفع خستگی می کند. این حملات خواب در مواقع نامتناسب نظیر غذا خوردن، صحبت کردن، راه رفتن، تماشای تلویزیون، ورزش کردن و… رخ می دهد.

حمله خواب در کودکان

سایر علایم همراه با آن عبارتند از: قوام باختگی (افت ناگهانی قوام عضلات مانند پایین افتادن آرواره تختانی، هم شدن سر به طرف جلو، ضعف زانوها یا فلج تمام عضلات اسکلتی همراه با سقوط فرد در پاسخ به محرک های روحی نظیر خنده کردن، ترسیدن و تعجب کردن.)، توهمات شنیداری یا دیداری در شروع خواب و یا هنگام بیدار شدن از خواب، فلج خواب (اکثرا هنگام بیدار شدن از خواب رخ می دهد و در جریان آن بیمار بیدار و هوشیار است اما قادر به تکان دادن عضلات خود نیست.) آنها شب ها سریعا به خواب می روند اما اغلب خوابشان مقنطع است. این حملات ممکن است منجر به افت تحصیلی شود. بر اساس نظر پزشکان فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان درمان قطعی برای این اختلال وجود ندارد و این حملات مادام العمر است اگرچه نوسان و گاه بهبودی موقت ممکن است دیده شود.

سندرم پای بی قرار در کودکان

سندرم پای بی قرار

یک بیماری حسی حرکتی است که در سنین کودکی شروع می شود اما اغلب تا میانسالی تشخیص داده نمی شود. شیوع کلی آن تا ده درصد در بالغین تخمین زده شده است. علایم آن عبارت است از وجود احساس ذهنی ناخوشایندی در اندام ها (معمولا پاها) که گاهی به صورت احساس خزیدن حشرات و یا راه رفتن مورچه ها بر روی پوست توصیف می شود. این سندرم با بی حرکتی و در شب ها تشدید می شود و برای بیمار، آرام دراز کشیدن در رختخواب دشوار است و مجبور است برای تسکین حس ناخوشایند خود، پاها را حرکت دهد یا از بستر برخیزد. این امر منجر به عدم توجه، خستگی و خواب آلودگی در طی روز می شود.

پرخوابی در کودکان

پرخوابی

خواب آلودگی روزانه مفرط با یک علت احتمالی سیستم عصبی مرکزی است که یک خواب شبانه نرمال (۶ الی ۱۰ ساعت) و یا طولانی بیش از ده ساعت دارند که علتی برای آن یافت نمی شود. خواب این افراد اگرچه طولانی نیز باشد اما ساختار طبیعی دارد و معاینه عصبی آنها نیز طبیعی است. سن شروع آن از ۱۵ تا ۳۰ سالگی است. این بیماران پس از دوره های خواب یک الی دو ساعت احساس رفع خستگی نمی کنند و میانگین نهفتگی خواب در این بیماران بین ۵ الی ۱۰ دقیقه است.

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *