اضطراب جدایی از والدین

علل اضطراب جدایی

اغلب کودکان در مراحل خاصی از زندگی‌شان  نسبت به جدایی از والدینشان اضطرابی شدید را نشان می‌دهند . به این احساس که شبیه ترسهای مرضی می باشد ، اضطراب جدایی می‌گویند که یک مرحله از رشد طبیعی طبیعی کودک می باشد . در این مطلب می‌توانید با موضوعاتی چون سبب شناسی اضطراب جدایی ، سن شروع اضطراب جدایی ، تکنیکهای آموزشی به کودک برای مقابله با اضطراب جدایی ، ارزیابی رفتار والدین در مواجهه با این اختلال، آمادگی کودک برای کنار آمدن با جداشدن از والدین ، کنار آمدن با چسبیدن کودک به والدین ، مدیریت اضطراب جدایی کودک در طول شب آشنا شوید .

سن وقوع اضطراب جدایی در کودک

کودکان توانایی آن را دارند که نشانه های اضطراب جدایی را از شش یا هفت ماهگی بروز دهند ، اما برای اغلب کودکان اضطراب جدایی در فاصله ۱۰ تا ۱۸ ماهگی به اوج می‌رسد و تا دوران سه سالگی هم ادامه خواهد یافت . در اغلب موارد اضطراب جدایی هنگامی خودش را نشان می دهد که شما از کودک جدا می شوید تا به خارج از منزل و سر کار بروید ، در خارج از خانه یا حیاط منزل کاری را انجام دهید . کودکان می‌توانند اضطراب جدایی را هنگام شب در رختخواب خود نشان دهند ، مثلا شما در اتاق کناری هستید ولی کودک آرم و قرار ندارد و بهانه گیری می کند.

معمولاً وقتی کودکان بزرگتر می شوند ، به دلیل قدرتمند شدن پایداری شی در آنها ؛ اضطراب جدایی کمتری را تجربه می کنند.

دوران ابتلا به اضطراب جدایی ، تکنیکهای بهبود برای کودک

نگهداری از کودک را به اشخاص معتمد بسپارید : اگر ناچار هستید کودکتان را برای مدتی ترک کنید ، بهتر است او را نزد کسانی بگذارید که افرادی معتمد و آشنا هستند . کودک شما با این کار مطمئنا اعتراض خواهد کرد اما زمانی که اطرافیان آشنا را در کنار خودش می بیند ، راخت تر با نبود والدین کنار می آید .

زمان ترک کردن کودک را کم‌کم بیشتر و اضافه کنید: برای شروع تکنیکها کودک خودر را به مدت  15 الی 20 دقیقه‌ در کنار کسی که او را به خوبی می‌شناسد قرار دهید سپس ۱۵ دقیقه در نظر گرفته شده را به‌ تدریج و به صورت تصاعدی تا یک ساعت طولانی تر کنید . کودک با این رفتار شما آرام آرام یاد می‌گیرد که شما وقتی که او را ترک کنید ، پس از مدتی همیشه برمی‌گردید و پس از آن اضطراب شدید حضور یک شخص غریبه در کنار خودش را نخواهد داشت .

بگذارید کودک ابتدا مراقبان جدیدش را بشناسد: اگر نیاز می بینید که کودک شما نزد پرستار یا مراقبی ناآشنا قرار گیرد که نمی‌شناسد، به او فرصت بدهید که چند مرتبه زمانی که شما هم حضور دارید با مراقب جدیدش آشنا شود .

پرستار یا مراقبین کودک را رزیابی مجدد کنید: اگر زمانی که را ترک می‌کنید هنوز هم پرخاشگر و گریان می شود ، احتمال آن را بدهید که ممکن است پرستار یا مهدکودک او مناسب نباشند که اضطرابش را افزایش می دهند . بنابراین این موضوع مهم را مجددا به صورت ویژه بررسی نمایید .

در برابر اضطراب جدای ، عادی‌ رفتار کنید: کلیه فعالیتهای شما نشان می‌دهد که جدا شدن از کودک موضوع خاصی و بسیار ویژه ای نیست و طرز فکر کودک است که موجب ایجاد مشکل خواهد شد . کودک باید این را بداند که شما خیلی زود برمی‌گردید ، برای این کار یک بغل کردن گرم و کوتاه ، بوسیدن و دست او را در دست گرفتن می‌تواند میزان نگرانی و اضطرابش را به صورت محسوسی کمتر کند .

یک نوع خداحافظی همیشگی و دائمی داشته باشید: یک مراسم خوشایند و کوتاه برای خداحافظی کردن روزمره برای کودک ایجاد کنید ، هر بار که می خواهید اور را ترک کنید انجامش دهید . این تکنیم به کودک کمک می‌کند تا بتواند به شما و توانایی های خودش برای غلبه بر اضطراب جدایی اعتماد کند .

بررسی رفتار والدین هنگام جدا شدن از کودک

هر کدام از کودکان شخصیت‌ و روحیات اخلاقی متفاوتی دارند ، بنابراین برخی از این کودکان حملات سخت تری از اضطراب جدایی را از خود نشان می دهند .

    آیا زمانی که فرزند شما حواسش نیست از خانه بیرون می‌روید ؟ پیشنهاد میکنیم این کار را به هیچ عنوان تکرارنکنید .

    آیا زمان خداحافظی با فرزندتان پرخاشگر و مضطرب هستید ؟ پیشنهاد میکنیم این کار را به هیچ عنوان تکرارنکنید .

        آیا زمان خداحافظی از کودک خود بغض دارید و اشک میریزید ؟پیشنهاد میکنیم این کار را به هیچ عنوان تکرارنکنید .

تکنیکهای آماده کردن کودک برای پذیرفتن جدایی از والدین ‌

لازم است مانند هر تغییر دیگری که می خواهد رخ دهد ، به کودک فرصت و زمان بدهید تا به‌ تدریج بتواند راخت تر آن را بپذیرد . خواه اگر او را نزد اعضای خانواده‌تان می‌گذارید ، خواه یک پرستار و مراقب کودک ، پیشنهاد میکنیم راهکارهای زیر را اجرایی کنید :

* کودک می تواند به مکانی در منزل که دوست دارد برود: اگر کودک تصمیم گرفت که شما را ترک ‌کند ، راحت‌تر از قبل می‌تواند با نبودن شما کنار بیاید . این اجازه را به او بدهید که به تنهایی به یک اتاق یا مکانی دیگر در منزل که برایش امن است ، سریع به دنبال او نروید ، بگذارید کمی زمان بگذرد و سپس با مهربانی و عطوفت نزد او رفته و در کنارش باشید . پیشنهاد میکنیم مدت زمانی که می خواهید از او دور باشید را آرام آرام بیشتر از قبل کنید .

*از اتاق بیرون بروید : شما قبل از آنکه محیطی را ترک کنید باید به کودکتان بگویید که می‌خواهید چه کاری را انجام دهید مثلا می خواهم از اتاق بیرون بروم و بر میگردم ،‌ می خواهم به آشپزخانه بروم و غذا بپزم . با این رفتار شما کودک یاد می‌گیرد وقتی شما برای چند لحظه بیرون می‌روید همه چیز امن و از قبل پیش بینی شده خواهد بود و شما همیشه برمی‌گردید و به قولتان عمل می کنید

*به او فرصت آشنایی با وضعیت‌های جدید را بدهید : قبل از اینکه آنها را با افرادی که برایشان غریبه هستند تنها بگذارید از مراقب او بخواهید که چند مرتبه در حضور شما با کودک صحبت کند تا با کودک آشنا شود و آرام آرام که شناخت بیشتری از یکدیگر پیدا کردن با او بازی کند . اولین باری که می‌خواهید کودک را نزد مراقب یا پرستار قرار دهید ولی خودتان حضور نداشته باشید و بیرون بروید از پرستارش بخواهید که نیم ساعت زودتر بیدر منزل شما حاضر شود تا با کودک کودک قبل از جداشدن شما کاملاً با هم سرگرم شده باشند و اعتمادسازی شکل بگیرد .

درمانهایی که برای اضطراب جدایی به کار می روند

ایجاد گفتگو با کودک

این تکنیک و روش شرایطی ایمن و سالم را برای کودک ایجاد می‌کند تا درباره‌ی احساساتی که دارد صحبت کند . وجود فردی در اطراف او که با دقت به حرف‌هایش گوش دهد ، به او کمک می‌کند تا اضطراب جدایی که دارد را به خوبی شناسایی کند ، که یکی از روش‌های درمانی مفید و پر بازده به حساب می‌آید 

بازی درمانی

درمان با استفاده از بازی های هدفمند درمانی ، روشی بسیار کاربردی و رایج است که کودک را به صحبت درباره‌ی احساساتش ، تخلیه هیجانات منفی ، مقابله با ترسها و نگرانی هایش تشویق می‌کند .

خانواده درمانی

برخورداری از مشاوره‌ برای اعضاء خانوادگی می‌تواند به کودک کمک کند تا افکاری را که باعث اضطرابش می‌شوند ، از بین ببرد. با این حال شما به عنوان پدر و مادر کودک می‌توانید با آموزشهای لازم در این زمینه به او یاد بدهید که چگونه می تواند اضطرابش را کمتر کند .

درمانهای دارویی

این امکان وجود دارد که در موارد ضروری و حاد اختلال اضطراب جدایی ، درمان دارویی صورت گیرد ولی پیشنهاد می کنیم که این روش در کنار سایر درمانی دیگر مورداستفاده قرار گیرد ، که در این راستا می بایست با متخصص مغز و اعصاب کودکان در تماس باشید تا بهترین تصمیمات در مورد روشهای مصرف دارو برای فرزند شما اتخاذ گردد .

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *